Για την υποκρισία και την εκμετάλλευση


Από ανοιχτό παράθυρο παρακείμενου στο κτίριο του Εφετείου νοσοκομείου βλέπουμε τον κόσμο, νεανικές κυρίως παρέες, να καταφτάνει φωνάζοντας συνθήματα κατά των ναζί της Χρυσής Αυγής. Στην τηλεόραση τινές δημοσιογράφοι μιλάνε για αναρχικούς και αντιεξουσιαστές, που έχουν δήθεν καταλάβει τις ταράτσες των προσφυγικών που βρίσκονται δίπλα. Κοιτάζω από τα παράθυρα και δεν βλέπω παρά δυο-τρεις νεαρούς που μάλλον βρίσκονται εκεί από περιέργεια και μάλλον είναι κάτοικοι των προσφυγικών.

Εντάξει, ελληνική τηλεόραση είναι αυτή και αυτοί οι μερικοί δημοσιογράφοι, όπως φροντίζει να πράττει η εξουσία, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κατασκευάσουν εχθρούς για να φανούν οι ίδιοι έντιμοι και ηθικοί υπηρέτες της εξουσίας, στυλοβάτες της τάξης και της ασφάλειας.

Στα μικρόφωνα του νοσοκομείου ανακοινώνεται να κλείσουν τα παράθυρα από τον φόβο των χημικών -τελικά δεν είχαν άδικο αφού οι παλικαράδες του Χρυσοχοΐδη, κατόπιν εντολής του ασφαλώς, έστερξαν να διαλύσουν την ειρηνική συγκέντρωση με δακρυγόνα και νερά αμέσως μετά την ανακοίνωση της καταδίκης των εγκληματιών της ναζιστικής οργάνωσης. Δώδεκα παρά τέταρτο ήταν νομίζω η ώρα που μαθεύτηκε η απόφαση.

Οι ζητωκραυγές διαπέρασαν τη μόνωση των παραθύρων του νοσοκομείου και να: μερικοί ασθενείς δακρύζουν από τη χαρά τους -ξεχνούν για μια στιγμή [μεγαλειώδη] τον πόνο και την αγωνία τους και απολαμβάνουν την είδηση. Τέτοιες παραστάσεις είναι μοναδικές και πολύτιμες για τον κόσμο που δεν μπορούσε να συμμετάσχει στη συγκέντρωση, λόγω ασθένειας. Γίνεται ένα μικρό πανηγύρι, μια μικρή γιορτή, μια ανάσα υγείας στους θαλάμους και τους διαδρόμους του νοσοκομείου. Αυτά όμως είναι κάπως προσωπικά -κρίμα που δεν ήμασταν εκεί, αλλά δεν πειράζει.

Ολοι του πολιτικού συστήματος νιώθουν πλέον δικαιωμένοι, ειδικά εκείνοι που έσπευσαν να δηλώσουν ότι επί των ημερών τους συνελήφθησαν οι της Χρυσής Αυγής και επί των ημερών τους επίσης καταδικάστηκαν. Τέτοια δηλώνουν όσοι είναι μικρούτσικοι, τόσοι δα, πολιτικά [δεν θέλω να υπεισέλθω στην προσωπικότητά τους γιατί είναι νυν και πρώην πρωθυπουργοί και, ως γνωστόν, υπερτερεί ο σεβασμός στους θεσμούς αλλά και στα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν].

Γούστο έχουν και οι δημοσιογράφοι που στο κοντινό παρελθόν φιλοξενούσαν μέλη της οργάνωσης στις εκπομπές τους. Το έκαναν, λέει, υπό την πίεση του ΕΣΡ κι ενώ αυτά τα μέλη ανέμιζαν τα εξώδικα προς τους δημοσιογράφους. Λες και δεν έχουν γράψει εκεί που ξέρουν καλύτερα από όλους οι δημοσιογράφοι συστάσεις του οργάνου αυτού. Ενα ψέμα κι ένα λάθος δεν είναι, νομίζουν, και τόσο κατακριτέα [δεν είναι καν, κατ’ αυτούς].

Αλλά δεν είναι η ώρα για μεμψιμοιρίες και κακές αναμνήσεις -αυτό απαιτούν, τέτοιες ιστορικές, πράγματι, στιγμές, η ευρυχωρία και η ψυχική και νοητική ανωτερότητα της κοινωνίας, οπότε ας πάνε όλα στο καλό, όταν όμως αυτή η κοινωνία ζητήσει συγγνώμη από τον κάποτε κοιμισμένο και αδιάφορο εαυτό της [κυρίως πολιτικοί και δημοσιογράφοι και διάφοροι δημοσιολόγοι, λογολόγοι, ανοηταίνοντες βερμπαλίζοντες και λοιποί του επικοινωνιακού «σιναφιού»].

Τι να γράψει κανείς για τη Μάγδα Φύσσα, αυτήν την τραγική και υπερβατική μάνα!

Πηγή
Author: Γιώργος Σταματόπουλος

Previous Δίκη Χρυσής Αυγής - Δικηγόρος οικογένειας Φύσσα: Κάποιοι άνθρωποι θα πρέπει να μπουν φυλακή
Next Ξεκινά η καταβολή 17.000.000 ευρώ για εκκρεμείς συντάξεις χηρείας σε 7.444 δικαιούχους | newsbreak